De horati uita ac moribus (1958)
DE HORATI UITA AC MORIBUS Horatius. lvriconim longe princeps, uir non inlustri nec nobili genere, sed admodum humili ortus, cum teste Suetonio patre esset libertino et exactionum. coactore, et ut uere creditum est salsamentario, ut apparet ex eo quod in altercatione quidam forte cachinnans exprobrasset: “Quoties ego uidi patrem tuum brachio se emungentem!” natus est Uenusio Appuliae oppido, VI Idus Decembris L. Cotta et L. Torquato consulibus, duobus, ut prò comperto habetur, circiter annis ante coniurationem Catilinae. Quo tempore floruisse constat, asserit Uelleius Paterculus, diremptos gradibui actatis Ciceronem, Hortensium, anteque Crassum. Cottam, Sulpicium, moxque Brutum, Calidium, Caelium, Caluum et proximum Ciceroni Caesarem eorumque uelut alumnos Coruinum et Polionem Assinium, aemulumque Thucydidis Sallustium, auctoresque carminum Uarronem ac Lucrctium neque ullo in susceptu carminis sui opere minorem Catullum. Paene stulta est inhaerentium oculis ingcniorum enumeratio, inter quae maximi nostriaeui eminent princeps carminum Uergilius Rabiriusque et consecutus Sallustium Liuius Tibullusque et Naso, perfcctissimi in forma operis sui; nam diuorum ut magna admiratio, ita censura difficilis est.