In Quincti horati flacci Quaedam Carmina Commenrarii: De suo parente, natura uiuendique genere digit poeta (1959)
De suo parente, natura uiuendique genere digit poeta Hic poeta, Epist. X X , Lib. I, Ad librimi smini, quaedam est dicerc promptus de sua uita primaeuis annis belli, ut scimus, domique transaetis, ac de sua origine, oribusque, ut refert, nempe: Cum tibi sol tepidns pìures admouerit anres, Me libertino untimi paire et in tenui re Maiores pennas nido extendisse loqueris, Ut quantum generi demas uirtutibus add as; Me primis Urbis belli placuisse domique; Corporis exigui, praccanum, solibiis aptum, Irasci celerem, tanieii ut placa bill's essem. Ouamuis quisque dieeret angusta natus poeta et modica re familiari, nani pauper erat, uirtute tamen et ingenii praestantia tenuitatem, et humilitatem generis sui illustrasse, atque extulisse. Ouod, bene intuentibus, praecipuum est, cetera nil spectantia. Libertino crat patre natus, et ut quidam aiebant salsamentario, sed in hoc gloriabatur Horatius, ut patet ex uersibus Satvrae V I . Lib. I, dicentibus: Non, quia, Maecenas, Lydorum quidquid Etruscos Jncoluit fines, nemo gencrosius est te; Nee, quod auus tibi mafernus fu it atque paternus O/im qui magnis Jegionibus unperitarent; U t plerique soient, naso suspensis adunco Ignotos, ut me libertino patre natum: Cum referre negas, quali sit quisque parente Natus, dum in genuus. Persuades iioc tibi nere, Ante potestatem Tulli atque ignobile regnurn multos saepc niros nullis maioribus ortos Kt uixisse probos, ampiis ct honoribus anctos.